Misje
Realną pomoc mieszkańcom Afryki, będący w potrzebie niosą misjonarze. Nie należy ich oczywiście utożsamiać wyłącznie z osobami duchownymi. To także świeccy, którzy chcą poświecić swoje życie dla ratowania innych. Często na takie wyzwanie decydują się ludzie, którzy mają już ugruntowaną pozycję społeczną i mogliby z niej korzystać do końca swoich dni. Dla nich to jednak za mało chcą od życia czegoś więcej i dlatego decydują się na taki wyjazd. Zdarza się, że są to lekarze czy pielęgniarki. Ich pomoc szczególnie się tam przydaje. Ale właściwie, jak każdego, kto jest gotowy nieść pomoc na misjach. Bo misje mogą dotyczyć bardzo różnych kwestii, czasami budowania szkół i edukacji, innym razem opieki medycznej, a jeszcze w innych wypadkach walki o wodę pitną. W Afryce ciągle jest bardzo wiele do zrobienia. Niestety nie wszystko da się załatwić rękami misjonarzy i wolontariuszy. Potrzebne są też pieniądze i rozsądne decyzje najważniejszych polityków świata. W przeciwnym razie cierpienie setek mieszkańców Afryki będzie się tylko przedłużało.
Pomoc
Najbardziej skuteczni w niesieniu pomocy potrzebującym w Afryce są pracownicy różnych organizacji non profit, które do tego celu są powołane. U nas w kraju to na przykład Polska Akcja Humanitarna, która nie zajmuje się wszystkim, ale robi konkretne rzeczy, by pomóc. Koncentruje się na jednym problemie, który jest w stanie rozwiązać, choćby w części. Ostatni w kwestiach afrykańskich PAH zdecydował się na budowę studni dla mieszkańców kilku wiosek w Darfurze. Jak dotąd udaje im się realizować plan, dzięki ich działalności już teraz ludzie mają wodę pitną. Z naszej perspektywy to się może wydawać aż nieprawdopodobne. Ale to niestety prawda, problemy Afryki to problemy niezaspokojonych nawet najbardziej podstawowych potrzeb, wody, jedzenia czy dachu nad głową. Trzeba tam więc zacząć od absolutnych podstaw. I pomyśleć, że coś takiego dzieje się w XXI wieku, kiedy ludzie na innym kontynencie mają wszystko, a podlewanie ogródka czystą wodą i wyrzucanie nadmiaru żywności wydaje im się oczywistością.
Tagi: Afryka, lekarza, misjonarze, PAH, politycy, studnie, woda, wolontariusze
Afryka to nie tylko braki i bieda. To również wspaniała przyroda, często jeszcze nietknięta przez człowieka. Jej zobaczenie to bardzo kusząca sprawa. Niestety, a może na szczęście takie widoki dla zwykłego śmiertelnika nie są dostępne, więc trzeba się w tym wypadku zadowolić profesjonalnymi fotografiami z czasopism przyrodniczych. Natomiast na klasyczne safari w ramach urlopu zawsze można się wybrać. Oczywiście żadnego nielegalne zabijania, bo w końcu na safari będzie można pojechać wyłącznie dla oglądania pustej sawanny. Kiedy wykupujemy afrykańską wycieczkę i powinniśmy się na coś konkretnego zdecydować rozważmy właśnie safari. Rzecz jasna w zoo możemy zobaczyć mniej więcej to samo, ale widok zwierząt w naturze to naprawdę wspaniałe doświadczenie, które warto przeżyć. Być może taki punkt programu w naszym wyjeździe nieco podniesie koszty całego przedsięwzięcia, ale z pewnością nie pożałujemy. W końcu być w Afryce, a króla zwierząt nie zobaczyć, to jak pojechać do Rzymu nie zobaczyć papieża.
Afryka najczęściej kojarzona jest z rejonami biedy i głodu, których należy unikać i w których nie ma dla nas nic interesujących, chyba że jesteśmy akurat misjonarzem lub wolontariuszem. Są jednak w Afryce miejsca, w których jest naprawdę luksusowo. Najczęściej są one ulokowane w stolicach i większych miastach. To, co można tam znaleźć przeznaczone jest głównie dla zagranicznych turystów. W takim afrykańskim hotelu mogą oni dostać dokładnie to samo, czego oczekiwaliby od hotelu na przykład europejskiego. Pyszne jedzenie, klimatyzacja, baseny, apartamenty. Wszystko, co do szczęścia potrzebne. Jednak za takie szczęście w krajach afrykańskich trzeba słono zapłacić. Głównie dlatego, że taki hotel bywa jedyną zieloną oazą na pustyni biedy i wyniszczenia. Możemy w takiej chwili pomyśleć o niesprawiedliwości społecznej, ale to nie spowoduje, że bogaci, którzy z łatwością mogą zapłacić za pobyt w takim hotelu zdecydują się zamiast wypoczywać w luksusie, wesprzeć budowę na przykład studni z wodą pitną.
Jednym z siedmiu wielkich kontynentów na naszej kuli ziemskiej jest Afryka. Położona naprzeciwko Europy, połączona poprzez Półwysep Arabski z kontynentem azjatyckim. Podobnie jak wymienione wyżej dwa kontynenty otacza basenem Morza Śródziemnego. Z Afryki pochodzą najstarsze znalezione szczątki ludzi pierwotnych – to stąd najprawdopodobniej człowiek wybrał się na podbój reszty znanego mu świata. Nad wybrzeżem Morza Śródziemnego początek miały też najstarsze i największe cywilizacje w historii świata – cywilizacja egipska, która notabene swój początek ma w Egipcie, czyli na kontynencie afrykańskim. Dowodzi to tego, że to z Afryki w dużej mierze pochodzi początek rozwoju wielkich cywilizacji i podbojów późniejszych europejczyków. W starożytności Afryka przeżywała swój złoty wiek, podczas gdy teraz jest to kontynent pełen wewnętrznych konfliktów i rozdarć, który boryka się z wieloma problemami społeczno – gospodarczymi, które wynikają z wielu znaczących różnic kulturowych i różnorodności tego kontynentu.
Afryka jest wielkim tyglem kulturowym, który tylko przez absolutnych ignorantów może być uznany za „kraj” jednolity kulturowo. Regiony afrykańskie różnią się znacząco pomiędzy sobą. I tak północna Afryka (Tunezja, Maroko, Libia, Egipt) to kraje utrzymujące się przede wszystkim z turystyki. Kraje krainy Sahelu, czyli te znajdujące się w bezpośrednim sąsiedztwie Sahary to kraje ubogich plemion koczowniczych pasterzy, którzy żyją tylko z hodowli zwierząt, przeganianych wzdłuż południowej granicy pustyni. Do innych plemion w Afryce należą plemiona środka, plemiona buszmenów i ludzi sawanny. Struktury plemienne również u nich różnią się od tych na północy. Hierarchia jest jednak zachowana w plemieniu zawsze. Plemiona afrykańskie na południu kontynentu to jednak przede wszystkim ludzie zamieszkujący nowoczesny kraj – Republikę Południowej Afryki, kraj, który jest pozostałością po holenderskich kolonizatorach. Jest to kraj dobrze gospodarowany, jednak nadal noszący nas obie znamię apartheidu.
Od momentu, kiedy Europejczycy – głównie Portugalczycy, Hiszpanie i Anglicy – utworzyli konie w Amerykach Północnej i Południowej, od tamtego momentu zaczęli tworzyć tam plantacje i uprawy roślin sprowadzanych potem do Europy. Potrzeba taniej siły roboczej sprawiła, że powstały też kolonie w Afryce po to, by móc swobodnie wywozić niewolników do pracy na plantacjach w Amerykach. W ten sposób zapewniono sobie nieprzerwane dostawy żywego towaru. Kolonizacja w Afryce jednak z roku na rok się pogłębiała. A w przytłoczonych narzuconymi regułami ludziach budziło się poczucie własnej narodowości. Aż do 1960 roku większość Afryki znajdowała się pod obcymi wpływami. Jednak w końcu zmieniło się to i kolejno mniejsze państwa zaczęły odzyskiwać niepodległość. Apogeum tego ruchu przypadło właśnie na rok 1960, nazwany od tych wydarzeń Rokiem Afryki. W tym roku obchodzimy pięćdziesięciolecie tamtych ruchów narodowowyzwoleńczych. Ważne jest byśmy pamiętali, jak zły wpływ na kraj i ludzi ma narzucanie mu innej kultury i innych zwyczajów, by więcej nie zrobić tego Afryce.
Afryka, jako kontynent stosunkowo młodych jednostek narodowych, jest kontynentem, na którym wciąż ścierają się wielkie siłAfryka, jako kontynent stosunkowo młodych jednostek narodowych, jest kontynentem, na którym wciąż ścierają się wielkie siły i równowaga nadal nie jest do końca ustalona. Bogata północ i południe z głodującą Afryką Środkową i krajami Sahelu tworzą niesamowity kontrast i barierę kulturową nie do pokonania. Afryka na całym kontynencie boryka się z problemem AIDS, którego odsetek zachorowań jest najwyższy na całym świecie. Społeczeństwa afrykańskie są zacofane w rozwoju i niewyedukowane. Dlatego tez łatwo się nimi manipuluje. Ludzie ci nie znają w ogóle swoich praw, dlatego zgadzają się na pracę ponad siły za głodową stawkę żywieniową. Można nazwać to zjawiskiem współczesnego niewolnictwa. W Afryce ma miejsce także wiele konfliktów zbrojnych na tle rasowym, etnicznym i religijnym. Znana jest powszechnie wojna domowa w Rwandzie i Ugandzie, która krwawo rozprawiła się z ludnością cywilną, która nie brała w ogóle udziału w walkach, a padła ich ofiarą.
Afryka jest znana i kojarzona najbardziej z rozległych pustyni na których w przeciągu kilkuset kilometrów rozciąga się tylko i wyłącznie piasek. Dawniej przez takie pustynie przemierzały karawany kupców z dalekich krain, którzy przybywali do Afryki aby zakupić towar, którego nie było na innych kontynentach. Przemierzanie rozległych pustyń zawsze wiązało się z wielkim niebezpieczeństwem. Pustynie często nawiedzały burze pustynne, podczas których niejedna karawana zostawała przykryta zwałami piasku. Oprócz tego brak wody na pustyni także dawał się we znaki podróżującym. Jeśli ktoś nie był dostatecznie wyposażony w zapasy wody, to mógł umrzeć z pragnienia. Na szczęście zwierzęta, na których przemierzano pustynie były idealnie przystosowane do takich trudnych warunków. Były to wielbłądy, które miały dwa garby w których magazynowały wodę i tłuszcz potrzebne na długą wyprawę. Taki wielbłąd mógł nie pić przez parę dni i nic mu nie było, w przeciwieństwie do człowieka, który musi pić wodę codziennie.
Na kontynencie afrykańskim bardzo dobrze rozpowszechniła się moda w grę w piłkę nożna. Wiele krajów afrykańskich ma swoje narodowe drużyny, które zdobywają zwycięstwa na najwyższym szczeblu rozgrywek międzynarodowych. Weźmy na przykład reprezentację Nigerii. Wygrywa ona z największymi gwiazdami światowej piłki nożnej. W roku 2010 Mistrzostwa Świata Piłki Nożnej zostały zorganizowane w Republice Południowej Afryki. Było to dla mieszkańców czarnego lądu ogromne wyróżnienie i wyzwanie, ponieważ organizacja takiej imprezy wiąże się z ogromnymi kosztami. Budowanie odpowiednich stadionów, które spełniają wymogi organizacji sportowych, oraz rozwój infrastruktury pochłania ogromną ilość czasu. Żeby zorganizować taką imprezę należy wybudować bazę hotelową, drogi, restauracje. Na szczęście mistrzostwa świata przebiegły bardzo pomyślnie, co dało ogromną reklamę Afryce. Dzięki mistrzostwom kontynent pokazał, ze stać go na dorównanie światowym standardom organizacji imprez masowych , a także turystycznym.
Mieszkańcy kontynentu afrykańskiego są ludźmi bardzo pozytywnie nastrojonymi do życia. Objawia się to szczególnie w ich sposobie bycia. Afrykańczykom nigdy się nie spieszy, zawsze mają na wszystko czas, więc nie gonią tak jak ludzie kontynentu europejskiego lub Amerykanie. Możliwe, że jest to spowodowane małym rozwojem cywilizacyjnym w tym regionie. Ludzie ciągle żyją tam w prymitywnych domkach, chodzą na polowania i hodują zwierzęta domowe. Nie mają telewizji, nie wiedzą co to Internet i samochodów w wioskach też nie ma. Można powiedzieć ze żyją jak dziki lud. Ale dzięki temu zachowali do dzisiejszych czasów bardzo wiele cech, które pozwalają im żyć we wspólnocie plemiennej bez podziału na lepszych i gorszych. Afrykańczycy uwielbiają się bawić, tańczyć i śpiewać. Podczas uroczystości plemiennych często wykonują rytualne tańce podczas których odbywają się modły do Bogów o pomyślność i urodzaj. Uroczystości te są bardzo hucznie obchodzone, towarzyszy im cała ludność plemienna z całego okręgu.