Z roku na rok kraje afrykańskie cieszą się coraz większym powodzeniem i popularnością wśród europejskich turystów. Każdy przecież chciałby pojechać na prawdziwe safari i wziąć udział w polowaniu na lwy, szczególnie, jeśli będzie to polowanie bezkrwawe, bo tylko z aparatem fotograficznym. Dodatkowow Afryka pobudza chęć przyjazu w zagranicznych turystach ze względu na to, że nadal jest stosunkowo tania – mam tu na myśli przede wszystkim kraje słabo rozwinięte i zacofane, które budzą swoją dzikością zwierzęce żądze wśród przyjezdnych. Dzięki temu zostawiają oni większe ilości pieniędzy, które będą potrzebne na dalszy rozwój tych krajów, które na razie borykają się z wieloma problemami natury różnej, jednak przede wszystkim są to problemy natury ekonomicznej, gospodarczej i zacofania. Dużo tam analfabetyzmu. Dzieci nie umieja pisać ani czytać. Dodatkowo jest tam niezwykle niski poziom opieki zdrowotnej, niewielkie są też nakłady na służbę zdrowia i szkolnictwo, dlatego kraje te potrzebują szczególnej od nas pomocy.
Liberia to niewielkie państewko lezące na kontynencie afrykańskim, a dokładniej rzecz ujmując, na jego zachodnim krańcu. Liberia jako państwo boryka się z wieloma problemami związanymi z tym, że nie tak dawno, bo w 1996 roku zakończył się tutaj wojna domowa. Populacja Liberii nie jest jednolita pod względem plemiennym, istnieje bardzo wiele mniejszych lub większych plemion, które ze sobą rywalizują. Przeważającą religią jest animizm, czyli wiara w zwierzęta. Liberia jest najstarszą republiką w Afryce. Obowiązuje w niej jeden język urzędowy – angielski, jednak mówi się w niej przeszło dwudziestoma innymi. Liberia ma historyczne bardzo silne związki ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki Północnej. Podobno przejmowała od nich wolnych niewolników po to, żeby dać im możliwość zamieszkania na wolności. Liberia jest jednym z krajów, który posiada tanią banderę. Liczba zarejestrowanych w tym kraju statków ma największy całkowity tonaż. Liberia miała wiele problemów z odzyskaniem pokoju po wojnie i utrzymaniem go na stałe, jednak teraz jest krajem dość stabilnym politycznie i gospodarczo.
Tagi: Afryka, Afryka Zachodnia, Kraje afrykańskie, Liberia, Monrovia., polowanie na lwy, safari, turystyka w Afryce, wojna w Liberii, wyjazdy do Afryki
Jednym z siedmiu wielkich kontynentów na naszej kuli ziemskiej jest Afryka. Położona naprzeciwko Europy, połączona poprzez Półwysep Arabski z kontynentem azjatyckim. Podobnie jak wymienione wyżej dwa kontynenty otacza basenem Morza Śródziemnego. Z Afryki pochodzą najstarsze znalezione szczątki ludzi pierwotnych – to stąd najprawdopodobniej człowiek wybrał się na podbój reszty znanego mu świata. Nad wybrzeżem Morza Śródziemnego początek miały też najstarsze i największe cywilizacje w historii świata – cywilizacja egipska, która notabene swój początek ma w Egipcie, czyli na kontynencie afrykańskim. Dowodzi to tego, że to z Afryki w dużej mierze pochodzi początek rozwoju wielkich cywilizacji i podbojów późniejszych europejczyków. W starożytności Afryka przeżywała swój złoty wiek, podczas gdy teraz jest to kontynent pełen wewnętrznych konfliktów i rozdarć, który boryka się z wieloma problemami społeczno – gospodarczymi, które wynikają z wielu znaczących różnic kulturowych i różnorodności tego kontynentu.
Afryka jest wielkim tyglem kulturowym, który tylko przez absolutnych ignorantów może być uznany za „kraj” jednolity kulturowo. Regiony afrykańskie różnią się znacząco pomiędzy sobą. I tak północna Afryka (Tunezja, Maroko, Libia, Egipt) to kraje utrzymujące się przede wszystkim z turystyki. Kraje krainy Sahelu, czyli te znajdujące się w bezpośrednim sąsiedztwie Sahary to kraje ubogich plemion koczowniczych pasterzy, którzy żyją tylko z hodowli zwierząt, przeganianych wzdłuż południowej granicy pustyni. Do innych plemion w Afryce należą plemiona środka, plemiona buszmenów i ludzi sawanny. Struktury plemienne również u nich różnią się od tych na północy. Hierarchia jest jednak zachowana w plemieniu zawsze. Plemiona afrykańskie na południu kontynentu to jednak przede wszystkim ludzie zamieszkujący nowoczesny kraj – Republikę Południowej Afryki, kraj, który jest pozostałością po holenderskich kolonizatorach. Jest to kraj dobrze gospodarowany, jednak nadal noszący nas obie znamię apartheidu.
Afryka jest znana i kojarzona najbardziej z rozległych pustyni na których w przeciągu kilkuset kilometrów rozciąga się tylko i wyłącznie piasek. Dawniej przez takie pustynie przemierzały karawany kupców z dalekich krain, którzy przybywali do Afryki aby zakupić towar, którego nie było na innych kontynentach. Przemierzanie rozległych pustyń zawsze wiązało się z wielkim niebezpieczeństwem. Pustynie często nawiedzały burze pustynne, podczas których niejedna karawana zostawała przykryta zwałami piasku. Oprócz tego brak wody na pustyni także dawał się we znaki podróżującym. Jeśli ktoś nie był dostatecznie wyposażony w zapasy wody, to mógł umrzeć z pragnienia. Na szczęście zwierzęta, na których przemierzano pustynie były idealnie przystosowane do takich trudnych warunków. Były to wielbłądy, które miały dwa garby w których magazynowały wodę i tłuszcz potrzebne na długą wyprawę. Taki wielbłąd mógł nie pić przez parę dni i nic mu nie było, w przeciwieństwie do człowieka, który musi pić wodę codziennie.
Na kontynencie afrykańskim bardzo dobrze rozpowszechniła się moda w grę w piłkę nożna. Wiele krajów afrykańskich ma swoje narodowe drużyny, które zdobywają zwycięstwa na najwyższym szczeblu rozgrywek międzynarodowych. Weźmy na przykład reprezentację Nigerii. Wygrywa ona z największymi gwiazdami światowej piłki nożnej. W roku 2010 Mistrzostwa Świata Piłki Nożnej zostały zorganizowane w Republice Południowej Afryki. Było to dla mieszkańców czarnego lądu ogromne wyróżnienie i wyzwanie, ponieważ organizacja takiej imprezy wiąże się z ogromnymi kosztami. Budowanie odpowiednich stadionów, które spełniają wymogi organizacji sportowych, oraz rozwój infrastruktury pochłania ogromną ilość czasu. Żeby zorganizować taką imprezę należy wybudować bazę hotelową, drogi, restauracje. Na szczęście mistrzostwa świata przebiegły bardzo pomyślnie, co dało ogromną reklamę Afryce. Dzięki mistrzostwom kontynent pokazał, ze stać go na dorównanie światowym standardom organizacji imprez masowych , a także turystycznym.
Mieszkańcy kontynentu afrykańskiego są ludźmi bardzo pozytywnie nastrojonymi do życia. Objawia się to szczególnie w ich sposobie bycia. Afrykańczykom nigdy się nie spieszy, zawsze mają na wszystko czas, więc nie gonią tak jak ludzie kontynentu europejskiego lub Amerykanie. Możliwe, że jest to spowodowane małym rozwojem cywilizacyjnym w tym regionie. Ludzie ciągle żyją tam w prymitywnych domkach, chodzą na polowania i hodują zwierzęta domowe. Nie mają telewizji, nie wiedzą co to Internet i samochodów w wioskach też nie ma. Można powiedzieć ze żyją jak dziki lud. Ale dzięki temu zachowali do dzisiejszych czasów bardzo wiele cech, które pozwalają im żyć we wspólnocie plemiennej bez podziału na lepszych i gorszych. Afrykańczycy uwielbiają się bawić, tańczyć i śpiewać. Podczas uroczystości plemiennych często wykonują rytualne tańce podczas których odbywają się modły do Bogów o pomyślność i urodzaj. Uroczystości te są bardzo hucznie obchodzone, towarzyszy im cała ludność plemienna z całego okręgu.
Afryka jest jednym z kontynentów ziemi. Jest jednym z najbardziej pasjonujących miejsc naszej planety ze względu na swoje położenie przecięte równikiem, który dzieli ziemie na część północną i południową. Afryka jest znana głównie ze swoich gorących i pustynnych klimatów, a tak naprawdę ma o wiele bardziej urozmaicony klimat. Na jej terenie znajdują się potężne góry, które w najwyższych partiach są pokryte wiecznym śniegiem. Oprócz tego znajduje się tam busz, który ma bogate środowisko flory i fauny. Ale najbardziej Afryka jest znana z powodu swoich naturalnych mieszkańców, zwanych potocznie murzynami. Mają oni ciemny odcień skóry, dlatego dla nas europejczyków wydają się być egzotyczni. Od tej cechy tamtejszej ludności kontynent jest również nazywany Czarnym Lądem. Czarny kolor skóry Afrykańczyków jest naturalną konsekwencją klimatu w jakim żyją. W Afryce większość ludzi żyje jeszcze w prymitywnych warunkach. Często spotyka się tam plemiona, które żyją bez dostępu do cywilizacji jakby zatrzymali się parę set lat temu.